X
تبلیغات
Mojtaba Maghami - مصائب ژاندارک
editors -cinama
 مصائب ژاندارک


 

مصائب ژاندارک-کارل تئودر درایر(1928 فرانسه)

نوشته مجتبی مقامی

  

((هرکس فیلمهای مرا دیده باشد میداند که من اهمییت زیادی برای چهره انسانی قائل هستم،چهره انسانی همچون زمینی است،که هرگز از اکتشاف در آن خسته نخواهیم شد،اصیل ترین تجربه ای که در یک استودیو میتوان داشت ثبت چهره ای است که به نیروی مرموز وحی و الهام حساسا است))

                                                                                                    درایر

 کار درایر نفوذ از واقعیت بیرونی به حقیقت درونی است-مصائب ژاندارک در رابطه با دختری ساخته شده که طی یک دادگاه فرمایشی توسط انگلیسی ها شکل گرفته بود به دلیل عدم باور کلیساها و اینکه او از سمت خدا مأمور شده  و به او وحی شده است و اتهام کفر و الحاد محکوم به سوزاندن میگردد.در طول فیلم ژانت چندین بار به شک می افتد و تا اعتراف به دروغ  از ترس سوزانده شدن می رود،این رویه اکثراٌ در فیلمای درایر دیده میشود.شخصیت های فیلم های او تا مرز بی دینی پیش میروند ولی در انتها به ایمان خالص خود استوار می مانند.در حالی که آنها می دانند خواهند مرد (ژانت)و سرانجام تلخ در انتظار آنهاست.ژانت مظهر ایمان خالص در فیلم مصائب ژاندارک است،تئودر به شکلی زیرکانه و بسیار ظریف دشواریها و بیرحمی های انگلیسی ها در آن دوره از تاریخ و خفقان حاکم در آن عصر را به تصویر کشید.وی هنگامی که میخواست این فیلم را بسازد قصد داشت صدا را با تصویر همراه کند اما به دلیل کمبود امکانات استودیو های فرانسه مجبور شد این فیلم را  بطور صامت بسازد،استفاده ماهرانه از کلوزآپ بعنوان کارکرد صدا کمک زیادی به انتقال حس در این فیلم میکند.درایر توانست بیان فیلم و شخصیت ها را با استفاده از کلوز آپ بیان کند،همچنین استفاده آگاهانه ازنورپردازی و کادربندی در این فیلم بیسار کارکرد مؤثری در نشان دادن شخصیت ها و درونیات آنها داشته باشد.این فیلم ابتدا به لحاظ کارگردانی و سپس به لحاظ تدوین هوشمندانه ای که انجام شده است از جایگاهی ویژه بر خوردار است.موسیقی فیلم به نظرمن سهم عمده ای در ایجاد حس همزاد پنداری با ژانت و ملموس کردن هرچه بیشر فیلم دارد،بطوری که اگر موسیقی ار آن گرفته شود شاید چنین حسی همراه با فیلم دیده نشود.

تئودر درایر گوشه ای از یک واقعه سیاسی را طوری دینی نشان می دهد.

|+| نوشته شده توسط مجتبی مقامی در دوشنبه سی و یکم خرداد 1389  |
 
 
بالا